Mam tylko nadzieję, że ten rok będzie lepszy.

I "instytucja prawdziwego taty", której niby pozbawiam swojego syna, w końcu odpierdoli się i da spokój - bo przecież i tak od października się nie odzywa, a nie wspomnę o tym, że prezent na Mikołaja i na Święta to jakoś wyleciał mu z głowy i dziecku nic nie dał. Ojcem nie jest ten, co spłodził, a ten, co wychował.

Pracę znalazłam, fakt, udało się, ale bez znajomości się nie obyło, a i fakt jest taki, że 3/4 miesiąca nie pracowałam, więc w listopadzie będzie krucho. Chociaż, mam dostać jeszcze zaległy urlop z poprzedniej pracy (bo ja jestem taki dobry pracownik, że pracuję, nie biorę urlopu, pokazuję jak bardzo się starał i mi zależy, a tak naprawdę nikogo to nie obchodzi, na nic mi to wychodzi, bo i tak siup, i po pracy, bo tnie koszta generalny dyrektor, i co z tego, że trzy my tak poleciały, ale i tak jest żal - czuję się oszukana, bo po co były moje starania? - jedyny plus to taki, że wypłacą ekwiwalent za urlop) (w tym roku nie byłam jeszcze ani razu, ani jednego dnia na urlopie, i pewno nie będę). Może nie będzie tak źle.

Mój kochany Mąż zmienił pracę, pracuję teraz zgodnie ze swoimi kwalifikacjami - tylko szkoda, że osoba, która polecała tą firmę nie powiedziała, że jeżdżą tam często na różnego rodzaju delegację. I tym sposobem siedzę teraz sama w domu przykryta kocem, i jest mi strasznie smutno. To jest pierwsze nasze takie rozstanie, na dłużej niz jeden dzień. Podobno ma wrócić w niedzielę, ale czy na pewno wróci, czy nie będzie żadnych komplikacji przy zadaniu? Nie wiemy.

T. chce ustalenia kontaktów z Bruniem, wypisuje jakieś głupoty, a nie wspomina o tym, jak naprawdę wtedy było, dlaczego się rozeszliśmy, nie podaje prawdziwych powodów. Bo strata pracy nie była powodem, o nie. Pracę zawsze kiedyś się znajdzie. Ty wolałeś co innego, i koleżków, niż swoją rodzinę, teoretyczną narzeczoną i dziecko, którzy czekali w domu, wolałeś co innego, Ty doskonale wiesz co. A teraz piszesz o prawdziwym tacie. Kupa śmiechu.

W najgorszy czas - bo za chwilę zima, a trzeba kupić węgiel na zimę, buty na zimę dla Brunia, i w ogóle zima za pasem i za chwilę. I w takiej chwili tracę pracę.

I mam nadzieję, że znajdę ją równie szybko jak tą poprzednią...

Bo zima tuż, tuż...

A dzisiaj pijemy... By zapomnieć...